Ons leef in ’n wêreld waar gedeelde raamwerke oor die toekoms verbrokkel het en waar narratiewe meeding om gesag.
Die uitdaging is nie ’n gebrek aan data of tegnologie nie, maar ’n krisis van betekenis en gesag. In so ’n landskap kan absurditeit – deur memes, satire en spekulatiewe verbeelding – ’n metode word om nuwe insigte oop te breek en gesprekke te ontsluit wat andersins vasval. Absurde scenario’s lyk belaglik, maar kan onderliggende spanninge ontbloot en strategiese buigsaamheid bevorder.
Die kernboodskap: om in ’n postmoderne toekoms te oorleef, moet ons leer om teenstrydigheid en absurditeit te omarm as ’n hulpmiddel, eerder as ’n bedreiging.
