Die idee van ’n post-skaarste ekonomie stel ’n toekoms voor waar tegnologie soos kunsmatige intelligensie, robotika, goedkoop hernubare energie, 3D-drukwerk en biotegnologie die meeste basiese goedere en dienste volop en bekostigbaar maak.
Dit kan armoede verminder, mense meer vryheid gee om kreatiewe en betekenisvolle werk na te streef, en moontlik sommige hulpbronkonflikte versag. Die oorgang kan egter ekonomiese ontwrigting veroorsaak namate outomatisering werk vervang.
Die grootste risiko is dat die voordele van oorvloed ongelyk versprei word indien tegnologie deur ’n klein elite beheer word. ’n Werklike post-skaarste samelewing vereis dus nie net tegnologiese vooruitgang nie, maar ook billike beleid, sterk instellings en breë toegang tot hulpbronne.
